تفاوت عزت نفس و اعتماد به نفس

Rate this post

اعتماد به نفس و عزت نفس دو کلمه نزدیک به یکدیگر ولی متفاوت از هم هستند. در ابتدا تعریفی از هر دو ارائه می دهیم و سپس به تفاوت آنها می پردازیم.

اعتماد به نفس یعنی باور به اینکه ما هرکاری را که بخواهیم می توانیم انجام دهیم.

داشتن عزت نفس یعنی داشتن احساس ارزشمندی و دوست داشتن خود.

اعتماد به نفس در حقیقت به باور توانمندی برمی گردد. باور به توانایی هایمان یعنی اینکه ما اعتماد به نفس داریم. وقتی به خودمان باور داریم که می توانیم درس بخوانیم و در رشته مناسبی قبول شویم یعنی اعتماد به نفس داریم. شخصی که به موسیقی علاقمند است و باور دارد که می تواند با آموزش دیدن در رشته موسیقی به موفقیت برسد نیز اعتماد به نفس دارد.

در کل اعتماد به نفس باور به خودمان و توانمندی هایمان است. اما عزت نفس مفهومی پیچیده تر است. همانطور که اشاره کردم زمانی می توانیم بگوییم شخصی عزت نفس دارد که احساس ارزشمندی می کند، خودش را دوست دارد، احساس لیاقت برای داشتن چیزهای خوب می کند، احساس خود کم بینی ندارد و در مقابل دیگران خودش را دارای ارزش و احترام می بیند ، هیچ گاه خود را تحقیر نمی کند و به دیگران نیز اجازه تحقیر کردن خود را نمی دهد و در کل به خاطر انسان بودنش خود را دارای ارزش و احترام می داند نه بخاطر توانایی و یا ویژگی ای خاص.

ویژگی های اشخاصی که عزت نفس بالا دارند ایچنین است:
 مستقل عمل می‌کنند: در مورد مسائلی چون استفاده از : وقت، پول، حرفه، لباس و مانند این ها ، خود دست به تصمیم گیری نهایی و انتخاب می زنند. افراد عزت مند نظر خواهی از دیگران را سرلوحه تصمیمات خود قرار می دهند اما تصمیم نهایی را برمبنای اصول خود اتخاذ می‌کنند و دنباله رو دیگران نیستند.
– سریع و با اطمینان عمل می کنند،
 مسؤولیت پذیر هستند : مسئولیت کارهای خویش را خود بر عهده می گیرند و فرافکنی نمی‌کنند. کارهای خود را به گردن دیگران نمی اندازند. وقتی مسئولیت کاری را پذیرفتند با تمام وجود برای به ثمر رساندن آن تلاش می کنند.
– به پیشرفت هایشان افتخار می کند :  هنگامی که از پیشرفت هایش، تعریفی به میان می‌آید ، با مسرّت تصدیق می کنند و از این بابت احساس رضایتمندی می کنند.
– به چالش های جدید مشتاقانه رو می آورد : بدون ترس و دلهره دنبال موقعیت های کاری جدید می روند. مشاغل نا آشنا، آموزش ها و فعالیت های جدید ، توجهشان را جلب می کند و با اطمینان و اتکاء به نیروهای درونی ، خود را درگیر آنها می کند.
– دامنه وسیعی از هیجانات و احساسات را نشان می دهد :  می تواند قهقهه بزند، بخندد ، فریاد بکشد و گریه کند . به گونه ای ناخود آگاه ، محبتش را بروز می دهد وبه طور کلی هیجانات طبیعی خود را ابراز می‌کند بی آنکه از بروز آنها خجالت بکشد.
– ناکامی را به خوبی تحمل می کند : هنگام روبه رو شدن با ناکامی ها ، می تواند واکنش های گوناگونی نظیر: شکیبایی، خندیدن به خود، بلند حرف زدن و … از خود نشان دهد و قادر است از آنچه که موجب ناکامی اش شده ، سخن بگوید.
– می تواند خود را محاکمه کند : با شجاعت تمام گاهی خود را به محکمه می کشاند و به نقایص و اشتباهات خود اقرار می نماید بی آنکه احساس ضعف نماید ؛ چرا که می داند اقرار به خطا اولین گام در رفع خطاست و انکار خطا نتیجه ای ندارد جز تکرار دوباره ی آن.
– احساس می‌کند می تواند دیگران را تحت تاثیر قرار دهد و از نفوذی که بر افراد خانواده و دوستان دارد ، مطمئن است و می داند که به خاطر شایستگی های باطنی می تواند دیگران را تحت تاثیر قرار دهد.

و اما اعتماد به نفس


اعتماد به نفس از نتایج عزت نفس و برآیند آن بشمار می‌آید، و به معنی باور و قبول خود و تواناییهای خود با در نظر گرفتن نقاط قوت و ضعف است. فردی که اعتماد به نفس خوبی دارد می تواند حتی نسبت به خود انتقاد کند توانمندیها و ناتوانیهای خود را بشناسد. و برای رفع نقص های خود تلاش کند، گاها حتی می تواند نسبت به خود هم شوخی کند و نسبت به ضعف خود بخندد.
در تعریف جامعى از اعتماد به نفس آمده است که اعتماد به نفس؛ یعنى، خود را باور داشتن، باور به توانایى و قابلیت خود در عمل کردن، اطمینان به توانایى خود در دنبال کردن فعالیت ها و ثابت قدم بودن، باور به توانایى خود در عبور از موانع، باور به توانایى خود در برابر درخواست کمک از دیگران در مواقع لزوم، باور به توانایى خود در ایجاد ارتباطى معنادار و محبت آمیز با دیگر انسان ها، باور به توانایى خود در یافتن عشق، تفاهم، مهر و شفقت در هر موقعیتى به خصوص در مواقع دشوار.

اعتماد به نفس یعنی؛ علاوه بر این که انسان خودش را مثبت ارزیابی می کند و به این باور هم رسیده است که توان کافی برای انجام کارهایش دارد و می تواند از توانمندی های خود به خوبی در جهت نیل به اهدافش استفاده کند. به عبارت دیگر خود را باور کرده و توانمندی های خود را به صورت واقع بینانه ارزیابی می‌کند و در هر شرایطی می تواند از این توانمندی ها به خوبی استفاده کند و هیچگاه شکست ها موجب تغییر این باورها نسبت به خودش نمی شود بلکه شکست ها را به خوبی تحلیل و سپس به عنوان سکوی پرش برای دستیابی به اهداف خود از آن استفاده می کند.

دیدگاه ها

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *